Podłoże w hodowli chrząszczy stanowi fundament prawidłowego rozwoju owadów. Dla larwy jest ono jednocześnie środowiskiem życia, schronieniem oraz wyłącznym źródłem pożywienia. Każda rodzina wykazuje odmienne preferencje pokarmowe, dlatego precyzyjny dobór substratu bezpośrednio wpływa na tempo wzrostu, zdrowotność oraz docelowe rozmiary dorosłych imago.
Kruszczycowate (Cetoniinae) oraz specyfika ich żywienia
W przypadku większości popularnych gatunków z tej rodziny podstawę diety larw stanowi dobrze rozłożona próchnica ze zbutwiałych liści dębowych i bukowych. Warto wzbogacić ją drobnymi kawałkami miękkiego, spróchniałego drewna liściastego, co pozytywnie wpływa na strukturę podłoża oraz wartości odżywcze. Znakomitym dodatkiem jest również dobrze sfermentowany, dojrzały Flake Soil, który wydatnie podnosi jakość mieszanki i stymuluje wzrost larw. W hodowli mniejszych gatunków kruszczycowatych bardzo dobre efekty daje także dodatek suchego obornika końskiego, który stanowi dla nich wartościowe źródło pokarmu.
Wartościowym zabiegiem u wszystkich kruszczycowatych jest dokarmianie larw białkiem co dwa tygodnie. W tej roli znakomicie sprawdza się suszony kiełż, czyli gammarus. Niewielką ilość kiełża najlepiej wsypywać na samo dno pojemnika hodowlanego, dzięki czemu larwy bez problemu do niego dotrą. Trzeba zachować duży umiar w dawkowaniu, ponieważ nadmiar białka w wilgotnym podłożu błyskawicznie zaczyna gnić i pleśnieć, co może doprowadzić do upadku hodowli. Nową porcję podaje się dopiero wtedy, gdy poprzednia została całkowicie zjedzona. Prawidłowo przygotowane podłoże powinno być stale umiarkowanie wilgotne, lekkie i puszyste.
Jelonkowate (Lucanidae) i zapotrzebowanie na drewno
Larwy jelonkowatych w środowisku naturalnym zasiedlają obumarłe pnie oraz konary drzew, dlatego ich układ pokarmowy jest przystosowany do trawienia celulozy oraz ligniny. Sama próchnica liściasta nie dostarcza im wystarczającej ilości składników odżywczych, co w konsekwencji prowadzi do karłowacenia okazów. Do uzyskania imponujących samców o wspaniale rozwiniętych żuwaczkach stosuje się sfermentowany substrat drzewny Flake Soil lub specjalistyczne podłoże przerosłe grzybnią, znane jako Kinshi. Zapewnia to larwom optymalne warunki do budowania masy.
Rohatyńce (Dynastinae) jako wymagający konsumenci
Przedstawiciele rohatyńcowatych cechują się bardzo szybkim tempem wzrostu oraz olbrzymim apetytem. Larwy tych potężnych chrząszczy najlepiej rozwijają się na bardzo mocno i długo sfermentowanym podłożu Flake Soil o charakterystycznej, głęboko czarnej barwie. Taki dojrzały, silnie przetworzony substrat dostarcza larwom maksymalnej ilości łatwo przyswajalnych składników odżywczych, co pozwala na budowanie imponującej masy ciała.
W przypadku największych gatunków kluczowe jest zapewnienie dużej objętości pojemnika oraz stałego dostępu do pożywienia. Szybko rosnące larwy potrzebują ciągłych dostaw energii, dlatego hodowca musi regularnie kontrolować stan podłoża, uzupełniać je świeżym substratem lub całkowicie wymieniać zużyty materiał na nową porcję czarnego Flake Soil.